Onvoorwaardelijke niet politieke, niet onderhandelbare onvervreemdbare rechten

De inherente niet onderhandelbare, onvervreemdbare individuele rechten van de levende man en vrouw.

Elke levende man en vrouw heeft inherente, onvervreemdbare rechten zoals leven, fysieke vrijheid, eigendom, geweten, gezin en zelfverdediging, die logisch vóór elke overheid en vóór elk positief recht gaan. Historische bronnen zoals, Magna Carta en de Geneva Bible beschrijven deze rechten impliciet en expliciet in een hiërarchie: eerst leven en integriteit, daaronder vrijheid en eigendom, en daaromheen procedurele waarborgen (due process) en grenzen aan overheid.

Wat het Natuurlijk recht (Natural Law) is:

Natuurlijk recht (Natural Law) is een hogere morele en juridische orde die voortkomt uit de scheppingsorde en de rede van de levende man en vrouw, en die onafhankelijk is van wisselende wetten en gebruiken van staten. Deze orde wordt als universeel, onveranderlijk en met het verstand kenbaar gezien; positieve wetten horen slechts een toepassing van deze hogere orde te zijn en verliezen morele geldigheid als zij er rechtstreeks mee botsen.

Het Natuurlijk recht (Natural Law) is deel van Gods eeuwige wet die in het hart en de rede van de levende man en vrouw is ingeprent; daardoor kunnen levende mannen en vrouwen basisprincipes als “doe het goede, vermijd het kwade” en respect voor leven, huwelijk, eigendom en waarheid kennen. In de vroegmoderne tijd vertalen denkers als Locke dit naar taal van Natuurlijk recht (Natural Law) en: voorafgaand aan elke staat bezit de levende man en vrouw reeds bepaalde rechten, en overheid is er slechts om die te beschermen.

Niet-onderhandelbare inherente rechten (punt voor punt)

1. Recht op leven

Het recht op leven betekent dat geen enkele macht de levende man of vrouw willekeurig mag doden, ernstig verminken of opzettelijk in omstandigheden brengen die het bestaan vernietigen. Klassieke Natuurlijk recht (Natural Law) en latere verklaringen plaatsen dit recht expliciet als eerste, omdat alle andere rechten het bestaan van de gecreëerde juridische (fictie) persoon/persona veronderstellen.

2. Recht op fysieke vrijheid

Deze vrijheid houdt in: geen slavernij, geen willekeurige gevangenschap, geen gedwongen arbeid en geen arbitraire beperkingen van beweging en verblijf. Natuurlijk recht (Natural Law) wordt gesteld dat geen gelijke levende man of vrouw “van nature” heerschappij over de wil en het lichaam van een ander heeft; alleen vrijwillige en begrensde toestemming of instemming kan gehoorzaamheid moreel maken.

3. Recht op eigendom

Eigendom is het recht van de levende man en vrouw op de vruchten van eigen arbeid en rechtmatig verkregen goederen. Locke formuleert dit als een plicht van nature om het leven, de vrijheid, gezondheid en goederen van anderen niet te schenden, zodat aantasting van eigendom rechtstreeks wordt gezien als aantasting van de levende man of vrouw zelf.

4. Recht op geweten en eredienst

Het geweten – de innerlijke verantwoordelijkheid tegenover God en waarheid – wordt gezien als een sfeer waar geen wereldlijke macht direct over mag heersen. Hieruit volgt vrijheid van gedachte, overtuiging en eredienst voor de levende man en vrouw, zolang het handelen niet de natuurlijke rechten van anderen vernietigt.

5. Recht op gezin, huwelijk en kinderen

Gezamenlijk leven in gezin en huwelijk tussen levende man en vrouw, en de opvoeding van kinderen, worden gezien als “voorgegeven” natuurlijke instituties die voorafgaan aan de staat. Het recht om een gezin te vormen, kinderen op te voeden en familiebanden te onderhouden kan daarom slechts onder zeer strikte voorwaarden worden beperkt.

6. Recht op waarheid, woord en rechtvaardige procedure

Omdat Natuurlijk recht (Natural Law) sterk verbonden is met rede en moraal, omvat het de aanspraak op waarheidsgetrouwe rechtspraak, het uiten van overtuigingen en het benoemen van misstanden. In moderne uitwerkingen verschijnt dit als vrijheid van meningsuiting, recht op een eerlijk proces, verbod op marteling en andere wrede behandeling, en bescherming tegen willekeurige straf of corruptie.

7. Recht op zelfverdediging

Als uitwerking van het recht op leven wordt aan de levende man en vrouw een recht op noodzakelijke en proportionele zelfverdediging tegen onrechtmatige agressie toegekend. Dit recht wordt begrensd door de plicht om het leven en de rechten van anderen zo veel mogelijk te sparen; het is dus geen vrijbrief, maar een laatste middel.

De hiërarchie van rechten voor de levende man en vrouw

1. Primaire, afgeleide en procedurele rechten

Uit de bronnen ontstaat impliciet een hiërarchie:

Primaire rechten: leven, fysieke integriteit en basisvrijheid (geen slavernij, geen willekeurige gevangenschap). Deze zijn voorwaarden voor alles.
Afgeleide rechten: eigendom, contractvrijheid, gezin, huwelijk, geweten, uitingsvrijheid; zij concretiseren hoe de levende man en vrouw zijn of haar leven in de wereld vormgeeft.
Procedurele rechten: due process, eerlijk proces, toegang tot recht, onpartijdige rechter; deze beschermen primaire en afgeleide rechten tegen misbruik door overheid of andere machthebbers.

In deze ordening kan geen rechtvaardige overheid primaire rechten opofferen voor louter gemak of efficiëntie; afgeleide en procedurele rechten zijn middelen om het fundament – leven en vrijheid van de levende man en vrouw – te bewaren.

2. Grenzen aan overheid en hogere wet

Natuurlijk recht (Natural Law) is dat de overheid (De Staat) niet de bron van rechten is, maar beheerder van een reeds bestaande orde; gezag is daarom gedelegeerd en begrensd. Wanneer positieve regels rechtstreeks boven het Natuurlijk recht (Natural Law) (bijvoorbeeld bij wettelijk geregelde slavernij of dwingende gewetensschending), wordt gesteld deze moreel geen ware wetten zijn en uiteindelijk dienen te worden verworpen of gecorrigeerd.

Daarmee is de hiërarchie duidelijk: bovenaan staat de hogere morele wet (Gods wet / Natuurlijk recht (Natural Law), daaronder de onvervreemdbare rechten van de levende man en vrouw, en pas daaronder de door mensen gemaakte instellingen en regels, die slechts legitiem zijn zolang zij met die hogere orde sporen.

Magna Carta: middeleeuwse verankering van rechten

1. Kerninhoud

Magna Carta (1215, later herbevestigd) was een akkoord tussen koning Jan en de baronnen, maar groeide uit tot symbool van het idee dat ook de koning onder de wet staat en dat levende mannen en vrouwen fundamentele vrijheden hebben. Het charter bevestigt bestaande vrijheden en bevat bepalingen die de persoonlijke vrijheid, het bezit en de rechtsbescherming van levende mannen en vrouwen waarborgen tegen willekeurige macht.

2. Sleutelclausules en rechten

De beroemdste bepaling (in de versie van 1297 clausule 29) stelt dat geen levende man of vrouw mag worden gevangen, van het vrij bezit beroofd, verbannen of vernietigd behalve op basis van wettig oordeel van gelijken of de wet van het land/grond/bodem; bovendien zal recht en gerechtigheid niet worden verkocht, geweigerd of vertraagd. Dit verankert direct het recht op fysieke vrijheid, eigendom en een eerlijk proces (due process) voor de levende man en vrouw.

Latere interpretaties in Engeland en de Angelsaksische wereld lazen in Magna Carta een bevestiging van fundamentele rechten die zelfs de hoogste overheid niet straffeloos kan schenden, en gebruikten haar als basis voor latere documenten zoals de Bill of Rights en grondwettelijke waarborgen van leven, vrijheid en eigendom.

Geneva Bible: geweten, beperkte overheid en verzet

1. Beperkte taak van de overheid

De Geneva Bible (1560), met uitgebreide kanttekeningen, legt bij Romeinen 13 uit dat burgerlijke overheid een instelling van God is om het goede te belonen en het kwade te straffen, maar dat haar gezag begrensd is door Gods hogere wet. Daarbij wordt benadrukt dat gehoorzaamheid aan de overheid “zover het wettig is” verschuldigd is; als een bevel in strijd is met Gods geboden, moet de levende man of vrouw God meer gehoorzamen dan aardse machthebbers.

De kanttekeningen stellen ook dat magistraten zelf herinnerd moeten worden aan hun plicht tegenover onderdanen, wat impliceert dat zij dienaren zijn van recht en niet absolute heersers over geweten en leven.

2. Constitutioneel denken en recht op verzet

Reformatorische teksten die in dezelfde traditie staan (zoals de Magdeburg-interpretatie) betogen dat lagere magistraten de plicht hebben om in te grijpen wanneer een hogere macht tiranniek wordt en de goddelijke orde schendt. Dit veronderstelt een hiërarchie waarin God en Natuurlijk recht (Natural Law) bovenaan staan, vervolgens de onvervreemdbare rechten van de levende man en vrouw, en daaronder overheden die alleen legitiem zijn zolang zij deze hogere orde dienen.

Zo ontstaat een juridisch kader waarin gehoorzaamheid aan de overheid geen blinde onderwerping is, maar altijd wordt getoetst aan de hogere natuurlijke rechten en plichten van de levende man en vrouw.

Van Natuurlijk recht (Natural Law) naar hedendaagse rechten van de levende man en vrouw

Historici wijzen erop dat het moderne spreken over “rechten van de levende man en vrouw” teruggaat op Natuurlijk recht (Natural Law) en op de eeuwenlange strijd van individuen tegen willekeur en onderdrukking. In de achttiende eeuw wordt dit expliciet verwoord in documenten als de Amerikaanse Declaration of Independence en latere verklaringen, die spreken over onvervreemdbare rechten op leven, vrijheid, eigendom en het nastreven van geluk, geschonken door een Schepper en niet door een regering.

De Universele Verklaring van de Rechten van de mens (1948) spreekt over “inherente waardigheid” en “onvervreemdbare rechten” van alle leden van dezelfde familie, waarmee de Natuurlijk recht (Natural Law) wordt voortgezet in internationale taal. Hoewel accenten zijn verschoven en nieuwe sociale rechten zijn toegevoegd, blijft de oude hiërarchie herkenbaar: eerst recht op leven en integriteit, dan vrijheid en eigendom, beschermd door procedurele waarborgen en begrensde overheid.

Aanvullende primaire en secundaire bronnen

Hieronder enkele belangrijke primaire en secundaire bronnen die de bovenstaande rechten en hiërarchie toelichten, met directe url:

Over het historische en juridische gewicht van Magna Carta: https://en.wikipedia.org/wiki/Magna_Carta en de officiële Engelse tekst: https://www.legislation.gov.uk/aep/Edw1cc1929/25/9.
Over due process en de afgeleide waarborgen rond leven, vrijheid en eigendom: Library of Congress-uitleg “Due Process of Law”: https://www.loc.gov/exhibits/magna-carta-muse-and-mentor/due-process-of-law.html.
Over Natuurlijk recht (Natural Law) en ontwikkeling (met Locke, Natuurlijk recht (Natural Law) en sociale-contractleer): https://en.wikipedia.org/wiki/Natural_rights_and_legal_rights en een historisch overzicht bij Lumen Learning: https://courses.lumenlearning.com/suny-hccc-worldhistory2/chapter/natural-rights/.
Over de traditie van natuurlijke rechten in de Angelsaksische wereld: Bill of Rights Institute, “The Tradition of Rights”: https://billofrightsinstitute.org/essays/the-tradition-of-rights/.
Over de relatie tussen natuurlijke rechten en moderne internationale rechten: Law & Liberty, “Human Rights are Natural Rights and Natural Rights are Human Rights”: https://lawliberty.org/human-rights-are-natural-rights-and-natural-rights-are-human-rights/
Over de Geneva Bible en de begrenzing van overheid in het licht van Romeinen 13: Geneva-notities op Romans 13: http://www.genevabible.org/files/DailyScripture/romans13footnotes.htm en een analyse van de Magdeburg-interpretatie: https://www.hausvater.org/articles/336-the-magdeburg-interpretation-of-romans-13-a-lutheran-justification-for-political-resistance.html.

Onvoorwaardelijke niet politieke, niet onderhandelbare onvervreemdbare rechten zijn de Inherente, Soevereine Goddelijke rechten (Divine Law), Natuurlijke rechten (Natural Law) en de regels van billijkheid (rules of equity) die al bestonden vóór de oprichting van de (politiek gecreëerde) Staat (handelend onder presumptieve legale/juridische Admiraliteits- Maritieme wetgeving/regelgeving) en die, omdat ze voorafgaan aan en primeren boven de (politiek gecreëerde) presumptieve legale/juridische Admiraliteits- Maritieme wetgeving/regelgeving van de Staat, nooit door de (politiek gecreëerde) Staat kunnen worden afgenomen, verminderd, gewijzigd of in beslag genomen, uitsluitend onderworpen aan de behoorlijke procedure van Goddelijke rechten (Divine Law), Natuurlijke rechten (Natural Law) en de regels van billijkheid (rules of equity). Evenmin kan een Onvervreemdbaar Recht fundamenteel worden verwijderd, hetzij per ongeluk door middel van een contractuele geheimhouding, wat bedrog is en onafdwingbaar in het (niet politieke) Goddelijke recht (Divine Law), Natuurlijke recht (Natural Law) en de regels van billijkheid (rules of equity), hetzij willens en wetens door verzaking, wat eveneens in strijd is met de Goddelijke rechten (Divine Law), Natuurlijke rechten (Natural Law) en de regels van billijkheid (rules of equity). De basis van de Goddelijke wet (Divine Law) en van de natuurlijke wet (Natural Law) omvatten : Niet Dwingen, Niet Stelen en Niet Doden. De oorspronkelijke, permanente, onvervreemdbare rechten van elke levende man of vrouw omvatten onder andere:
1	Het recht op leven, vrijheid, gezondheid en het nastreven van geluk.
2	Het recht om contracten af te sluiten, of niet, dat onbeperkt is.
3	Het recht om de kost te verdienen door te worden gecompenseerd met loon, een salaris of andere handelsgoederen, in een eerlijke ruil voor iemands werk.
4	Het recht om te reizen in het kader van iemands normale leven en werk.
5	Het recht op privacy en vertrouwelijkheid, vrij van ongerechtvaardigde inbreuk.
6	Het recht om iemands eigendom rechtmatig te beheren en te behouden zonder inbreuk.
7	Het recht op zelfverdediging bij dreiging van schade, verlies of bedrog.
8	Het recht op een eerlijk proces, met kennisgeving en de mogelijkheid tot verdediging.
9	Het recht om onschuldig te worden geacht, zonder detentie of arrestatie, zonder huiszoeking of inbeslagname, zonder redelijke grond.
10	Het recht om te zwijgen bij beschuldiging, om zelfincriminatie te voorkomen.
11	Het recht op gelijkheid in de ogen van de (niet politieke) wet en gelijke vertegenwoordiging.
12	Het recht op een juryrechtspraak, als onpartijdig panel van gelijken.
13	Het recht om in beroep te gaan tegen een veroordeling of vonnis, of beide.
14	Het recht om kennis te delen die noodzakelijk is voor iemands rechten en vrijheden.
15	Het recht op vreedzame vereniging, vergadering, meningsuiting en protest.
16	Het recht om een religie te belijden en overtuigingen te hebben naar eigen keuze.
17	Het recht om lief te hebben en als gezin een consensueel huwelijk met kinderen aan te gaan.
18	Het recht op bescherming tegen misbruik, vervolging, tirannie en oorlog.
19	Het recht om te weigeren te doden op bevel, uit gewetensbezwaren.
20	Het recht om in vrede te leven en met rust gelaten te worden wanneer men zich aan de (niet politieke) wet houdt.
De meest kritieke tekortkoming van sommige levende mannen en vrouwen is ongetwijfeld hun falen om de leer en algemene kennis van hun onvoorwaardelijke niet politieke, niet onderhandelbare onvervreemdbare rechten te waarborgen. Als je je rechten niet kent, heb je er in feite geen. Via het pad van Onwetendheid, hetzij door Apathie of Bedrog, komen de meeste levende mannen en vrouwen in een staat van Uitbuiting, Onderdrukking en Tirannie.

Artikel 96 – Canons van fiduciair recht