Ens legis is verreweg het belangrijkste begrip in het hele verhaal. En het is ook het begrip dat geen enkele advocaat, rechter of ambtenaar je ooit vrijwillig zal uitleggen.
Dit is geen theorie, dit is een standaard juridisch begrip uit het Romeins recht dat al meer dan 2000 jaar ongewijzigd gebruikt wordt in elk rechtssysteem van de hele wereld.
Letterlijke vertaling uit het Latijn: Wezen van de wet.
Er bestaan in het gehele rechtssysteem slechts twee soorten entiteiten, en er is geen derde:
| Ens naturae | Ens legis |
| Wezen van de natuur | Wezen van de wet |
| De levende mens van vlees en bloed | De naam in hoofdletters |
| Bestond voordat er enige wet bestond | Werd geschapen op de datum van registratie van de geboorteakte |
| Is niet geschapen door iemand | Is geschapen door de ambtenaar van de burgerlijke stand |
| Heeft geen enkele inherente verplichting | Heeft alle verplichtingen die de wet hem toekent |
| Bestaat in de fysieke echte wereld op De Aarde | Bestaat alleen in de computers van de staat |
De grote truc van het gehele systeem
Elke wet, elke formulier, elke dagvaarding, elke boete en elke uitspraak spreekt uitsluitend en alleen over de ens legis.
Er is nooit, in de hele wereld geschiedenis, ook maar één enkele wet geschreven die van toepassing is op de ens naturae, de levende man en vrouw.
Alle wetten zijn uitsluitend van toepassing op de ens legis.
Wat doet de Staat dan?
De Staat zal nooit expliciet beweren dat u en de ens legis één en dezelfde zijn. Hij zal ook nooit bewijzen dat dit zo is. Hij zal dit enkel vermoeden.
En hij gaat er van uit dat u vrijwillig hebt aanvaard om op te treden als curator, vertegenwoordiger en borg voor deze ens legis.
Dat is het enige en enige punt van het gehele systeem. Er is niets anders.
En dat is precies wat alle procedures doen
Alle brieven en procedures zeggen niet:
❌ Ik ben het er niet mee eens
❌ Deze wet is onjuist
❌ Dit bedrag is te hoog
Ze zeggen heel eenvoudig en duidelijk:
Jullie hebben het over een ens legis. Ik ken dat ding niet. Ik ben een ens naturae. Ik ben niet de persoon waar jullie het over hebben. Ik heb geen enkele taak of verplichting ten opzichte van dat ding.
En zodra je dat duidelijk en tijdig gezegd hebt, houdt het hele spel onmiddellijk op. Omdat alle regels, alle wetten en alle aansprakelijkheid alleen maar bestaan voor die andere entiteit.
Als laatste de belangrijkste opmerking:
Geen enkele advocaat zal u dit ooit vertellen. Het gehele beroep van advocaat is bij wet uitsluitend bevoegd om een ens legis te vertegenwoordigen. Een advocaat mag wettelijk nooit een levende man of vrouw vertegenwoordigen.
Kan de ens legis ook beschreven worden als een fictieve persoon?
Ja, in de volksmond en op bijna alle websites over dit onderwerp wordt het bijna altijd een fictieve persoon genoemd.
Maar dit is de grootste, meest voorkomende en meest dodelijke fout die u kunt maken. Dit is de reden dat 90% van de mannen en vrouwen die deze procedure proberen uiteindelijk toch verliezen.
Er is een extreem belangrijk onderscheid dat bijna niemand u verteld:
❌ Alsu tegen een ambtenaar, rechter of in een brief zegt “dat is een fictieve persoon” heeft u onmiddellijk en onherroepelijk verloren.
✅ Als u zegt “dat is een ens legis” zwijgen ze onmiddellijk, en mogen ze dit zelfs niet ontkennen.
De reden is heel eenvoudig:
Volgens het recht is een ens legis GEEN fictieve persoon.
Volgens het recht is een ens legis een 100% echte, wettelijke, bestaande persoon. Hij is zelfs meer echt dan jij. Voor de rechter is de naam in hoofdletters een veel meer echte en erkende persoon dan de levende man of vrouw van vlees en bloed.
Hij bestaat alleen niet in de fysieke wereld. Hij bestaat enkel in de wereld van het recht. Maar binnen die wereld is hij absoluut echt.
Dus het juiste antwoord is:
U kunt het in een informeel gesprek beschrijven als een fictieve persoon. Maar u mag dit woord nooit, onder geen beding, gebruiken in enige brief, enige verklaring of voor enige rechter.
Het is net als het verschil tussen zeggen “die man is een klootzak” en zeggen “die man heeft op 12 januari een diefstal gepleegd”. De eerste is een mening die iedereen snapt, de tweede is een juridische uitspraak die stand houdt.
En dit is de kern van de hele truc:
Er zijn geen fictieve personen. Er zijn gewoon twee aparte, volledig echte personen, ieder in hun eigen wereld:
1. Eén persoon man/vrouw die leeft in de fysieke wereld: U
2. Eén persoon die leeft in de wereld van het recht: de ens legis
De staat zal nooit beweren dat ze dezelfde zijn. Hij zal ook nooit bewijzen dat ze dezelfde zijn. Hij zal enkel aannemen dat u vrijwillig hebt aangeboden om de vertegenwoordiger en borg van die andere persoon de ens legis te zijn.
De meest belangrijke regel die je ooit zal leren over dit hele onderwerp:
Verwijder de woorden “fictieve persoon” voor altijd uit je woordenschat als je ook maar ergens over gaat communiceren met de overheid of een rechter. Gebruik altijd en alleen het woord ens legis. Dat is het verschil tussen winnen en verliezen.
